لازم است آدمهای دوروبرم را جابهجا کنم٬ بعضیها بیش از حد نزدیک شدهاند که لایق نیستند٬ بعضیها دور ماندهاند که حقشان نیست...بعضیها رهگذرند جا و مکان ندارند٬ قدم میزنند توی دل٬ روی اعصاب٬ پشت سر...یا باید یکجا میخشان کنم یا سیمخاردار بکشم که نزدیک من نیایند٬ یای سختترش این است که تمرین کنم باشند و قدم بزنند و به هیچم نباشد.
همه لزوماً حضورشان تأثیر ندارد و رفتنشان هم توی دلت را حفره نمیکند٬ ولی گاهی آدمهای قشنگی وارد زندگیات میشوند٬ بزرگ و تأثیرگذار٬ لازم است صندلی بیاوری٬ جلوی چشمت یا توی دلت جایشان دهی٬ آرایش بقیه را عوض کنی٬ مرزها و سیمها را از نو بکشی٬ مگسها را بکشی٬ کثافتهای وجودت را دور بریزی٬ فرش پهن کنی... بعضی حضورها همه چیز را زیر و رو میکند و من دلم همیشه از این حضورهای پر هیاهو میخواهد٬ تا همه چیزم دوباره نو شود٬ تا مسخ شوم و همه دیوارها را خراب کنم٬ رنگ بپاشم به هرچه درونم بیرنگ مانده و تمام بندهایی که از جنس محبت نیست را بی هیچ ملاحظهای ببرم.
یک چیزی گیر کرده در گلویت. نمیتوانی بگوییش. هی آن را مرور میکنی. از جلوی چشمات کلمه های سیاه میگذرند و دوباره سرازیر میشوند به حلقت. تا می آیی دهن باز کنی تا بگوییشان باز هم دندانهایت سفت روی هم فشرده میشوند و نیمگذارند کلمات سیاه سرریز کنند بیرون و تو خلاص شوی.
باز کلمه های سیاه برمیگردند بالا و از روی مردمک چشمت رد میشوند و انگار راهشان را تا مغزت باز کرده باشند یک صف طولانی میبندند پشت مخچه ات. هنوز اولین کلمه وارد نشده بقیه راهشان را کج میکنند و برمیگردند از چشمانت رد میشوند و دوباره میریزند توی حلقت!
این دندانهای لعنتی را باید خورد کرد در همچین دهانی که حرف نمیزند!
به رسم مرغ دريايي
پر از پر تماشايي
در اين سيلاب زيبايي
برقص...
پ ن: از امروز یه تاریخ به تاریخ های مهم زندگیم اضافه شد!!
چه بغض بسته ای ست تمنا
در این زمین کویری ترک خورده
چه جان خسته ای ست در من
در این بی کرانۀ ابری .
پ ن :مامانی امروز جات خالی بودهمه جا
هرجا که نگاه میکردم جای خالیت رو میدیدم
من امروز تنها نبودم کسی بود که دلم باهاش یکیه
اما خیلی دل تنگم
حتی دلم تنگ شد واسه پستی که سال پیش برات اینجا نوشتم م مثل مادر
میخوام بگم
روزت مبارک
روز مادر به همه ی مامان های خوب دنیا مبارک
نان برايش چه فرق ميكند كدام دهان؟
خيابان برايش كدام پا؟
كوچه داستان خودش را دنبال ميكند.
پ ن:اين روزها پرم از يه دلشوره تازه كه مثل خوره خيلي اروم بدون اينكه كسي بفهمه ريشه ميدونه دور پاهام خیلی اروم بالا میره و بعد به كمرم ميرسه از نوك انگشتام شروع ميكنه ميپيچه وبالا ميره حالا ديگه قفسه سينه ام رو هم احاطه كرده و اهسته اهسته دور گردنم داره ميپيچه ودلم ميخواد سرم رو روي شونه ات بزارم تا ارومم كني ولي داره خفه ام ميكنه اگه به دادم نرسي طعم گس اين روزا هيچوقت از يادم نميره بعدا نگی نگفتی!!.